DAR MŁODZIEŻY



Trzymasztowa fregata zbudowana została w Stoczni Gdańskiej. Uroczyste podniesienie bandery odbyło się 4 lipca 1982r. Matką chrzestną została żona wielce zasłużonego komendanta „Daru Pomorza" kpt. ż.w. Kazimierza Jurkiewicza - Helena Jurkiewicz. 22 lipca 1983r. wypłynął na zlot żaglowców szkolnych z okazji 400 lecia zamku w Osace. Pod dowództwem kpt. ż.w. Tadeusza Olechnowicza. „Dar Młodzieży" zabrał na pokład 119 studentów Wyższej Szkoły Morskiej w Gdyni, którzy spędzili na morzu pełny semestr nauki. Zmienne warunki wietrzne mocno utrudniały statkowi manewrowanie pod żaglami. Na ostatnim odcinku udało się jednak postawić wszystkie żagle i fregata majestatycznie wpłynęła do wewnętrznego portu w Osace, witana owacyjnie przez zgromadzone tłumy na nabrzeżu. Przez 12 dni pobytu w Osace przewinęło się przez pokład ponad 200 000 gości. Podróż trwała 217 dni, żaglowiec przebył 28 065 mil morskich i odwiedził 13 portów.

 Kolejnym wielkim rejsem był udział w Operacji Żagiel '84. „Dar Młodzieży" wypłynął 31 marca 1984r., zabierając na pokład studentów z Wyższej Szkoły Morskiej w Szczecinie. Oficjalny start nastąpił 18 kwietnia z Brestu. Pierwszy etap rozegrano na Bermudach, drugi wzdłuż wybrzeży Ameryki Płn. do portu Halifax. Na tym etapie „Dar Młodzieży" zwyciężył z takimi konkurentami jak amerykański „Eagle" i boliwijski „Simon Boliwar". Był to duży sukces statku i jego załogi pod dowództwem kpt. ż.w. Tadeusza Olechnowicza. Wspólna żegluga wszystkich żaglowców prowadziła do portu Gaspe u ujścia rzeki Św. Wawrzyńca, a następnie do Quebeck, które było głównym gospodarzem Operacji Żagiel '84 w „450. rocznicę" odkrycia drogi rzeką Św. Wawrzyńca przez francuskiego żeglarza Jaquuesa Cartiera.

 10 lipca 1986r. „Dar Młodzieży" pod dowództwem kpt.ż.w. Leszka Wiktorowicza wyruszył z Gdyni na kolejne regaty: Operacja Żagiel '86 do Newcastle. Przez 4 dni postoju w porcie przez pokład „Daru Młodzieży" przewinęło się mnóstwo zwiedzających, a statek został uznany za najpiękniejszy żaglowiec Operation Sail '86. Podczas wyścigu nie sprzyjały naszemu żaglowcu wiatry, nie pomogła mordercza praca studentów i załogi, pierwszy na mecie zjawił się „Kruzensztern". W 1987r. „Dar Młodzieży" odbył swą najdłuższą podróż do Australii, przepływając 32 352 mil morskich w ciągu 274 dni i dokonując najdłuższego nieprzerwanego przelotu pod żaglami, wynoszącego 1241 mil morskich za co otrzymał nagrodę tzw. „Boston Tea Pot". W latach 1987 - 1988 „Dar Młodzieży" odbywał krótkie rejsy szkoleniowe po Bałtyku z członkami Ligi Morskiej i innych organizacji młodzieżowych związanych z morzem. 1992 udział w regatach „Columbus '95" organizowanych z okazji 500-lecia Ameryki. Fregata zajęła III miejsce w klasie A.

 Do końca 2006 r. „Dar Młodzieży" odbył 125 podróży szkoleniowych, odwiedzając 357 portów Europy, Azji, Australii i obu Ameryk, przepłynął ponad 388 000 mil morskich. Przeszkolił 12 024 studentów morskich uczelni z Gdyni i Szczecina oraz średnich szkół morskich. W pierwszej połowie 1997r. (28.12.96 - 20.08.97) „Dar Młodzieży" odbył kolejną wielką wyprawę. Celem podróży był udział w regatach „Osaka Sail '97" i w uroczystościach 100-lecia portu Osaka. W regatach w pokonanym polu pozostawił wiele sławnych żaglowców i zajął I miejsce w klasie A.

 W 2007 r. żaglowiec wziął udział w regatach Word Cup Pokal na trasie z Travemünde to Warnemünde, Tall Ships' Races na trasie Aarhus - Kotka- Stockholm - Szczecin, Sail de Ruyter startując z holenderskiego Vlissingen i Cuxhaven Sail. Na jego pokładzie gościli przedstawiciele młodzieży w ramach szczytu J8, spotkania zorganizowanego przy udziale organizacji UNICEF. Zrealizowane zostały, przy współpracy z IMO, praktyki marynarskie dla 50 studentów afrykańskich akademii morskich. W 2008 r., po raz pierwszy w historii żaglowca, przeprowadzone zostały, trwające trzy tygodnie, praktyki 150 uczniów z belgijskiej szkoły morskiej Hogere Zeevaartschool. Przedsięwzięcie odniosło sukces i zaowocowało współpracą w kolejnym roku. W czerwcu żaglowiec uczestniczył w obchodach Dni Morza w Szczecinie, na jego pokładzie spotkali się przedstawiciele władz miasta i zaproszeni przez nich goście z różnych branż przemysłu morskiego. Podczas pierwszego etapu regat Tall Ships' Races "Dar Młodzieży" zajął III miejsce. Pamiętnymi wydarzeniami stały się regaty L'Armada Rouen, Hanse Sail Rostock i Lütte Sail Bremerhaven 2008.

Link do strony o żaglowcu.

DANE TECHNICZNE:

CHRISTIAN RADICH



Norweska fregata szkolna norweskiej marynarki handlowej zbudowana w 1937 r. W czasie II wojny światowej pełniła służbę w Wielkiej Brytanii jako hulk dla załóg okrętów podwodnych. Po gruntownej przebudowie żaglowiec wrócił do Norwegii i od 1947 r. znów służy do szkolenia marynarzy norweskich. Rejsy szkolne trwają zwykle 3 miesiące.
W 1957 r. powierzono mu główną rolę w głośnym filmie pt. "Windjammer", dzięki któremu stał się bardzo popularny. Sławę zdobył także poprzez zwycięstwa w regatach Operacji Żagiel m.in. w najdłuższych regatach z Portugalii na Bermudy w 1964 r. a później w 1970 r. na trasie Plymouth - La Coruna. Armatorem żaglowca jest szkoła morska w Oslo, a koszty jego utrzymania zapewnia "Towarzystwo Przyjaciół Christiana Radicha". Stała załoga liczy 15 osób, dla praktykantów przewidziano 88 miejsc.

Link do strony o żaglowcu.

DANE TECHNICZNE:

Długość max
72,5 m
Szerokość
9,7 m
Zanurzenie 
4,5 m
Tonaż 
696 BRT
Liczba żagli
26
Powierzchnia żagli
1234 m2
Silnik 
Diesel, 450 KM
Rok budowy
1937
Załoga 
15 osób (załoga stała) + 88 praktykantów
Typ 
fregata trójmasztowa
Stocznia 
Framnaes Mekaniske Verksted, Sandefjord, Norwegia
Materiał konstr.
stal
Armator  
Ostlanddets Skoleskib, Oslo, Norwegia
Port 
Oslo, Norwegia

ALEXANDER VON HUMBOLDT



W 1921 roku swoją morską przygodę zaczyna Wuta, szkuner powstały w Scheveningen w Holandii.Przerobiony na kecz w 1934 roku, trzy lata później zostaje sprzedany szwedzkiemu armatorowi, który nadaje mu imię Astrid i blisko czterdzieści lat używa do przewożenia zboża i drewna. W 1957 statek traci maszty i dalej pływa jedynie na silniku. W 1975 nabywa go armator libański, który niebawem, podczas kontroli celnej na kanale La Manche, podkłada nań ogień. Potwierdza przez to pogłoski o przemycie narkotyków na pokładzie żaglowca. Jednostka, porzucona na jednej z angielskich rzek, przechodzi w ręce Grahama Neilsona, który przerabia ją na bryg i przystosowuje do żeglugi szkoleniowej. Zimą Astrid służy młodym załogom odbywając dwu-trzymiesięczne rejsy po Antylach, natomiast latem pojawia sie na regatach i zlotach wielkich żaglowców, między innymi w Douarnenez (Francja).

Niemiecki żaglowiec. Jednostka ta charakteryzuje się długą i nietypową historią jak na żaglowiec. Został on zbudowany w 1906 jako rezerwowy latarniowiec (jego ówczesna nazwa nie została z pewnością ustalona, prawdopodobnie "Reserve Sonderburg"). Od 1920 do 1945 służył jako latarniowiec w różnych miejscach, głównie na Bałtyku. Od 1945 zajął stałą pozycję u wejścia do Kanału Kilońskiego, otrzymując nazwę "Kiel" po zbombardowanym latarniowcu. W 1957 został staranowany przez szwedzki statek i zatonął, lecz w 1959 został wydobyty i wyremontowany. W 1967 jego zadania przejęła latarnia morska. Był on następnie dalej używany jako rezerwowy latarniowiec, głównie na Morzu Północnym. Po zastąpieniu go przez nowy automatyczny latarniowiec, wycofany ze służby statek (nazwany przejściowo "Confidentia") został w 1986 zakupiony przez niemieckie stowarzyszenie Sail Training Association Germany, propagujące wychowanie morskie młodzieży. Jego portem macierzystym jest Bremerhaven.
W latach 1986-1988 statek został przebudowany na żaglowiec - trzymasztowy bark i 30 maja 1988 został przemianowany na Alexander von Humboldt, na cześć niemieckiego naukowca. Od tej pory jest intensywnie używanym żaglowcem, spotykanym na licznych zlotach żaglowców, regatach i Operacjach Żagiel. W 1992 po raz pierwszy przepłynął Atlantyk. Oprócz ładnej, nietypowej dla żaglowca linii kadłuba, jednostka ta wyróżnia się zielonymi żaglami i kadłubem.

Link do strony o żaglowcu.

DANE TECHNICZNE:

ASTRID



W 1921 roku swoją morską przygodę zaczyna Wuta, szkuner powstały w Scheveningen w Holandii.Przerobiony na kecz w 1934 roku, trzy lata później zostaje sprzedany szwedzkiemu armatorowi, który nadaje mu imię Astrid i blisko czterdzieści lat używa do przewożenia zboża i drewna. W 1957 statek traci maszty i dalej pływa jedynie na silniku. W 1975 nabywa go armator libański, który niebawem, podczas kontroli celnej na kanale La Manche, podkłada nań ogień. Potwierdza przez to pogłoski o przemycie narkotyków na pokładzie żaglowca. Jednostka, porzucona na jednej z angielskich rzek, przechodzi w ręce Grahama Neilsona, który przerabia ją na bryg i przystosowuje do żeglugi szkoleniowej. Zimą Astrid służy młodym załogom odbywając dwu-trzymiesięczne rejsy po Antylach, natomiast latem pojawia sie na regatach i zlotach wielkich żaglowców, między innymi w Douarnenez (Francja).

Link do strony o żaglowcu.

DANE TECHNICZNE:

EENDRACHT



Trzymasztowy żaglowiec narodowej orgaznizacji non-profit,która służy promowaniu holenderskich tradycji morskich i szkoleniu młodzieży.

Nazwa statku znaczy "razem jesteśmy silniejsi". Żaglowiec należy do fundacji, Het Zeilend Zeeschip, której celem jest szkolenie młodzieży i propagowanie sportów wodnych. Załoga składa się głównie z wolontariuszy. Często jednostka jest wynajmowana na rejsy wycieczkowe.
Eendracht to luksusowy jacht. Posiada klimatyzajcę i ogrzewanie, przestronne kabiny. Na pokładzie są telewizory, komputery oraz kuchnia z nowoczesnym sprzętem. 

DANE TECHNICZNE: 

FRYDERYK CHOPIN



Fryderyk Chopin to statek o oryginalnym ożaglowaniu typu bryg, ulubionym - w swoim czasie - przez piratów ze względu na osiąganie dużych szybkości. Ta szczególna konstrukcja zeszła z deski kreślarskiej najlepszego polskiego konstruktora żaglowców Zygmunta Chorenia i jest przedłużeniem eksperymentów w budownictwie okrętowym zapoczątkowanych przez Zygmunta Chorenia w końcu lat 70-tych projektem „Pogorii". Fryderyk Chopin oddany do eksploatacji w roku 1992 zadebiutował wyścigiem przez Atlantyk w regatach Columbus i uplasował się na trzeciej pozycji. Od tego czasu spotyka się z innymi żaglowcami na Operacji Żagiel walcząc w regatach z najszybszymi żaglowcami świata. Wypróbowany też został w ekstremalnych warunkach opływając zimą 1999/2000 Amerykę Południową z groźnym Przylądkiem Horn.

Link do strony o żaglowcu.

DANE TECHNICZNE: 

GEORG STAGE



Szkolny żaglowiec duńskiej fundacji "Georg Stage Mond", istniejącej od 1882 r. i zajmującej się morskim szkoleniem młodzieży. "Georg Stage II" jest drugim statkiem o tej nazwie. Pierwszym była fregata zbudowana w 1882 r. w Kopenhadze i ofiarowana tej samej fundacji przez duńskiego armatora Fryderyka Stage, który w ten sposob chciał upamiętnić swego zmarłego syna. Pierwotny "Georg Stage" zatonął w 1905 r. staranowany przez brytyjski frachtowiec.
"Georg Stage II" razem z żaglowcem "Danmark" służą jako statki szkolne kandydatów na marynarzy. Rejon jego rejsów ogranicza się do Bałtyku i Morza Śródziemnego.

Link do strony o żaglowcu.

DANE TECHNICZNE: 

GROSSHERZOGIN ELISABETH



Niemiecki Grossherzogin Elisabeth zbudowany został w 1909 roku w Holandii jako jednostka handlowa. Nosił wówczas nazwę San Antonio. Miał składany maszt i pomocniczy silnik, tak by mógł żeglować po dużych rzekach, np. Renie. Pływał m.in. z ładunkiem drewna do Ameryki Południowej i basenu Morza Śródziemnego, po Morzu Północnym i Bałtyku. W 1936 roku na jednostce skrócono maszt i zamontowano większy silnik. W 1940 roku zdołała uciec z Holandii tuż przed zajęciem tego kraju przez Niemców. Od 1947 roku, przez następne ćwierć wieku pływała pod szwedzką banderą jako handlowa barka. Na początku lat 70. ubiegłego wieku zaniedbany statek zostaje odrestaurowany przez nowego właściciela, który m.in. zamontował na niej trzy stalowe żagle i zmienił w luksusowy jacht wycieczkowy pod nazwą Ariadne odbywający rejsy po Morzu Śródziemnym i na Karaiby. W 1982 roku jednostka zmieniła nazwę na Grossherzogin Elisabeth. 11 lat później na szkunerze podczas prac konserwacyjnych wybuchł pożar w wyniku którego przeprowadzono na nim kolejny remont. Obecnie to trójmasztowy szkuner gaflowy o długości 63,7 m, szerokości 8,3 m i zanurzeniu 3,1 m. Zabiera na pokład 60 osób, a na masztach rozpina tysiąc metrów kwadratowych żagli.

Link do strony o żaglowcu.

DANE TECHNICZNE: 

KALIAKRA



Nosi imię czternastowiecznej bohaterki bułgarskiej, która skacząc ze skały, wybrała śmierć, zamiast niewoli w rękach tureckich najeźdźców. Odlana z brązu postać kobiety - wyobrażenie bohaterki - zdobi dziób żaglowca.
Żaglowiec jest trzecią z kolei jednostką klasy Pogoria projektu Zygmunta Chorenia. Dwie poprzednie to POGORIA i ORP ISKRA zwodowane odpowiednio w 1980 i 1982 roku.
Najmłodszą, czwartą siostrą jest OCEANIA - statek badawczy Polskiej Akademii Nauk - zwodowana w 1985 roku. Budowę KALIAKRY rozpoczęto 5 października 1983 roku w Gdyni. Kadłub budowany był w hali, dnem do góry. Po zwodowaniu 28 stycznia 1984, kadłub został przeholowany do Gdańska, aby tam dokończyć budowę. Bułgarska załoga, która w lecie 1983 zapoznawała się z jednostką tego typu na pokładzie ISKRY, odebrała nowy żaglowiec już 29 czerwca, aby zaprowadzić go do macierzystego portu w Warnie. Jesienią tego samego roku KALIAKRA rozpoczęła regularną służbę.
W porównaniu z ISKRĄ i POGORIĄ, KALIAKRA miała początkowo krótszy fokmaszt. Jej starsze siostry, mogły postawić na nim pięć pięter żagli rejowych - KALIAKRA jedynie cztery. W odróżnieniu od ich "gołych" stalowych pokładów, pokład bułgarskiej siostry wyłożony jest drewnem teakowym, co znacznie podwyższa położenie środka ciężkości i niekorzystnie wpływa na stabilność jednostki. W związku z tym zdecydowano się na skrócenie fokmasztu, a jednocześnie powierzchni ożaglowania. Jednak w trakcie eksploatacji, obawy okazały się bezpodstawne i kiedy KALIAKRA powróciła do Polski w 1989 roku na swój pierwszy remont klasowy, jej fokmaszt został wydłużony. Zrównawszy jego wysokość z grotmasztem, umożliwiono postawienie piątego żagla rejowego (bombramsla) oraz dodatkowego sztaksla.

Link do strony o żaglowcu.

DANE TECHNICZNE: